Kim jestem?
...w tej chwili jestem dla Ciebie zbiorem cyfr w kodzie „zerojedynkowym”, który ułożony w sekwencje daje mój obraz oraz pozwala Ci czytać moje myśli. Pojawia się pytanie: „kiedy jestem prawdziwy?”
- to wiedzą nieliczni. Ci, którym ufam; Ci, którzy mogli mnie dotknąć,
Ci, którzy mogli mnie słuchać (na żywo).
Nie jestem kimś, kto wyróżnia się z tłumu ...ot, zwyczajny człowiek.
Moim znakiem szczególnym jest chroniczna niechęć do ludzi z Krakowa; ludzi, którzy kiedyś byli moimi … „przyjaciółmi”.
Zapewne kilkakrotnie natkniesz się na słowa pogardy, smutku, żalu, (może) nienawiści skierowanej do moich
(już byłych)
„prawdziwych przyjaciół”.
W mojej duszy
narodził się spokój.
Nie mam przyjaciół,
...nie wierzę w przyjaźń.
Mam sporo dobrych znajomych, którzy nie wnikają we mnie,
nie zadają pytań,
którzy są - poprostu są.
W przeciwieństwie
do „przyjaciół” z Krakowa nie handlują informacjami o mnie, ani nie podwyższają swojej pozycji społecznej wykazując się wiedzą o mnie - wiedzą, jakże obłudną i zawistną.
Przy dźwiękach Enigmy podróżuję w głąb siebie pisząc wiersze.
Nie wiem, w którym momencie zaczyna się opis mojego prawdziwego wizerunku... czy wogóle się zaczyna.
Jesteś na mojej stronie. Przedstawiam Ci ROBIWANA.
Od tej chwili to On będzie towarzyszył Ci w podróży po cyfrowym świecie... moim świecie.